8 سپتامبر 2024 - بر اساس مطالعه ای که در نشست سالانه انجمن اروپایی برای مطالعه دیابت(EASD) ارائه گردید، بیمارانی که تحت درمان با گلوکوکورتیکوئیدهای سیستمیک هستند، بیش از دو برابر بیشتر از بیمارانی که این درمان را دریافت نمی کنند، در معرض ابتلا به دیابت هستند.
گلوکوکورتیکوئیدها (گاهی اوقات به عنوان استروئید شناخته می شوند) با التهاب مبارزه می کنند و برای درمان طیف گسترده ای از بیماری های التهابی و خود ایمنی، از جمله آسم، آرتریت روماتوئید، سرطان ها و سایر مشکلات پزشکی استفاده می شوند.
در حالی که گلوکوکورتیکوئیدها می توانند در کاهش التهاب بسیار موثر باشند، اثرات نامطلوب زیادی از جمله افزایش سطح قند خون و ایجاد دیابت دارند. زمانی که داروهای گلوکوکورتیکوئیدی به صورت قرص یا تزریقی استفاده میشوند این احتمال بیشتر از زمانی است که به صورت استنشاقی، کرم یا قطره استفاده میشوند.
در یک مطالعه ی جدید محققان واحد آزمایشات دیابت در دپارتمان پزشکی رادکلیف در دانشگاه آکسفورد در بریتانیا، بررسی کردند که چگونه بیمارانی که تحت درمان با گلوکوکورتیکوئیدها قرار میگیرند میتوانند به دیابت مبتلا شوند. این مطالعه نشان داد که بیمارانی که گلوکوکورتیکوئیدهای سیستمیک دریافت میکنند بیش از دو برابر (2.6 برابر) نسبت به افرادی که این درمان را دریافت نکردهاند به دیابت مبتلا میشوند.
دکتر Rajna Golubic ، سرپرست این مطالعه، گفت: اطلاعات فعلی در مورد شیوع دیابت جدید در بیماران تحت درمان با گلوکوکورتیکوئیدها بر اساس مطالعات کوچک شامل بیماران مبتلا به یک یا چند بیماری است. ما می خواستیم داده ها را گسترش دهیم تا ایده ی دقیق تری در مورد احتمال ابتلای افراد به دیابت در حین درمان با این داروها، بدست آوریم.
دکتر گلوبیک و همکارانش میزان دیابت تازه شروع شده را در بیماران بیمارستانی که گلوکوکورتیکوئیدهای سیستمیک (قرص، تزریق یا انفوزیون) دریافت کرده بودند را با بیمارانی که با این داروها درمان نشده بودند، مقایسه کردند.
این مطالعه شامل 451606 بزرگسال (متوسط سن 52 سال، 55٪ زن، 69٪ سفیدپوست) بود که بین 1 ژانویه 2013 تا 1 اکتبر 2023 در بیمارستان های دانشگاه آکسفورد NHS Foundation Trust بستری شده بودند. همه آنها در شروع مطالعه فاقد دیابت بودند، و هیچ کدام قبل از این تحت درمان با گلوکوکورتیکوئیدهای سیستمیک نبودند.
در مجموع، 17258 (3.8٪) از بیماران با گلوکوکورتیکوئیدهای سیستمیک (برخی از نام ها شامل پردنیزولون، هیدروکورتیزون، دگزامتازون) در بیمارستان معمولا برای بیماری های خودایمنی و التهابی و برای عفونت ها تحت درمان قرار گرفتند.از 17258 بیماری که تحت درمان با گلوکوکورتیکوئیدهای سیستمیک قرار گرفته بودند، 316 نفر (1.8٪) در بیمارستان به دیابت مبتلا شدند. در مقایسه از 434,348 بیماری که گلوکوکورتیکوئیدهای سیستمیک دریافت نکرده بودند، 3,430 نفر(0.8٪) در بیمارستان به دیابت مبتلا شدند. معمولاً بیماران کمتر از یک هفته بستری شده بودند.
تجزیه و تحلیل بیشتر نشان داد که با در نظر گرفتن سن و جنسیت، احتمال ابتلا به دیابت در بیمارانی که گلوکوکورتیکوئیدهای سیستمیک دریافت کردند، بیش از دو برابر (2.6 برابر) افرادی است که این درمان را دریافت نکرده بودند.
دکتر گلوبیک گفت: نتایج مطالعه ی ما به کارکنان بالینی تخمین بهتری از میزان احتمال ابتلا به دیابت جدید می دهد و می تواند پزشکان را ترغیب کند تا مراقبت های بالینی را به طور مؤثرتری برای تشخیص و مدیریت دیابت جدید برنامه ریزی کنند. در حالی که ما بیماران بستری شده در بیمارستان را مطالعه کردیم، قرص های گلوکوکورتیکوئیدی توسط پزشکان عمومی برای بیماری هایی مانند آسم و آرتریت روماتوئید، بیماری های التهابی روده تجویز می شوند و مهم است که آنها نیز از این ارتباط آگاه باشند.
وی افزود: "این مطالعه همچنین نشان می دهد که چگونه داده های بالینی جمع آوری شده به طور روتین می تواند برای کمک به افراد مبتلا به دیابت استفاده شود."
منبع:
https://medicalxpress.com/news/2024-09-patients-steroids-diabetes-uk.html